Subiektywny przegląd muzyczny
RSS
czwartek, 31 stycznia 2008

Czasem nie warto się spieszyć, lepiej położyć się gdziekolwiek i zapomnieć o wszystkim co nas otacza, o czym musimy zazwyczaj pamiętać, czasem warto po prostu być. Dla siebie i dla kogoś, kto jest dla nas ważny. O takim stanie opowiada utwór Chasing Cars brytyjskiej formacji Snow Patrol. Ukazał się on na wydanej w 2005 roku płycie zatytułowanej Eyes Open. Swoją popularność zawdzęcza on w dużej mierze temu, iż został wykorzystany w finałowym odcinku drugiego sezonu serialu Grey's Anatomy - u nas pokazywanego pod tytułem Chirurdzy (przyznać trzeba, iż jego ścieżkę dźwiękową możnaby odtwarzać godzinami, wystarczy zerknąć na listę soundtracków do poszczególnych sezonów czy też spis wykorzystanych utworów). Do Chasing Cars powstały dwa klipy - pierwszy teledysk przeznaczony był na potrzeby europejskiego rynku muzycznego.

Drugi klip trafił na rynek amerykański.

W związku z wykorzystaniem utworu w Grey's Anatomy i jego rosnącą popularnością, stworzono trzecie wideo, dostępne początkowo na stronach portalu sieci telewizyjnej ABC - było ono oparte na europejskim klipie, ale zawierało sceny z serialu.

If I lay here
If I just lay here
Would you lie with me and just forget the world?

środa, 30 stycznia 2008

W poniedziałek wieczorem wchodząc na Last.fm zorientowałem się, że liczba odsłuchanych przeze mnie utworów muzycznych przekroczyła 20 tysięcy. Po krótkich obliczeniach (zweryfikowanych przez eskeya) wyszło, iż tym jubileuszowym utworem był Seemann - drugi singiel z wydanej w 1995 roku płyty Herzeleid niemieckiej formacji Rammstein (był to debiutancki album zespołu). Pomyślałem, że warto byłoby napisać coś z tej okazji na blogu, dlatego też złamię dziś jedną z zasad tu panujących, by nie pisać zbyt często o jednym wykonawcy - jakby nie było, o R+ mówiliśmy wczoraj (a i do poniedziałkowego wpisu - oraz kilku innych - nawiązanie się znajdzie).

wtorek, 29 stycznia 2008

Zajmowaliśmy się wczoraj postacią Piaskuna i jej wykorzystaniem w Enter Sandman formacji Metallica. Nie jest to jedyny utwór, nawiązujący do dziecięcych koszmarów. Na wydanej w 2001 roku płycie Mutter niemieckiego zespołu Rammstein odnajdujemy nagranie zatytułowane Mein Herz Brennt. Opowiada ono historię demona, który przez całą noc zsyła dzieciom złe, przerażające sny. Część tekstu pochodzi według Wiki ze starego niemieckiego programu telewizyjnego dla dzieci, zatytułowanego Der Sandmann. Jak zawsze w przypadku języka niemieckiego, wyszukałem zarówno oryginalny tekst, jak i tłumaczenie na nasz język ojczysty (zawartość przekładu różni się nieco od tłumaczenia, które umieszczone jest w polskiej Wikipedii, ale różnice - o ile dobrze mi się zdaje - są głównie stylistyczne). Utwór ten został wykorzystany w ścieżce dźwiękowej filmu Lilja 4-ever szwedzkiego reżysera Lukasa Moodyssona (niektórzy z was mogą kojarzyć go jako twórcę filmu Fucking Åmål). Mein Herz Brennt posłuchamy dziś w wersji koncertowej (niestety w środku nagrania pojawia się mały przeskok).

Jeśli ktoś ciekaw jest jak utwór ten brzmiał na płycie Mutter, może obejrzeć fanvid zrealizowany do fragmentów pochodzących z Lilja 4-ever. Dla osób, które chciałyby kiedyś zobaczyć ten film mam jednak ostrzeżenie - według komentarza na YouTube wideo to jest spoilerem (dlatego ja osobiście nie zweryfikowałem go w całości, jako że film czeka na półce na swoją kolej).

poniedziałek, 28 stycznia 2008

Znacie bajkę o Piaskunie? Sandman to dość popularna na Zachodzie postać baśniowa, która przynosi dzieciom dobre sny sypiąc im w oczy magiczny piasek. Bywają też jednak złe przedstawienia postaci Piaskowego Dziadka. Jedną z nich odnajdujemy w klasycznym utworze, pochodzącym z płyty Metallica formacji Metallica - mam oczywiście na myśli utwór Enter Sandman. Jest to opowieść o tym, iż dzieci, kiedy kładą się spać, mogą czuć się bezpiecznie i spokojnie dopóki nie zjawi się Piaskun, który przyniesie im koszmary, wizje znacznie odległe od klasycznych bajek i równie przerażające - wojny, smoki, bestie i potwory. W drugiej części utworu dorosły uczy dziecko starej, XVIII-wiecznej dziecięcej modlitwy:

Now I lay me down to sleep
Pray the lord my soul to keep
If I die before I wake
Pray the lord my soul to take

Zaraz po niej pojawia się mroczna wariacja na temat brytyjskiej ludowej kołysanki:

Hush little baby, don't say a word
And never mind that noise you heard
It's just the beast under your bed,
In your closet, in your head

Teledysk autorstwa Wayne'a Ishama przedstawia nam wizje wywołane przez sny, które przychodzą do dzieci nocą, gdy króluje Piaskun - w zesłanych przez Sandmana i jego piasek wizjach sennych mały bohater klipu tonie, spada z dachu budynku, ucieka przed ciężarówką, aż wreszcie stacza się ze zbocza góry w przepaść.

Klip ten otrzymał nagrodę MTV w kategorii Best Hard Rock Video (nominowany był też w kilku innych kategoriach). Utwór Enter Sandman doczekał się wielu coverów, jednym z najbardziej znanych jest wykonanie, które odnajdujemy na płycie zespołu Apocalyptica, zatytułowanej Plays Metallica By Four Cellos. Popatrzmy na jego wykonanie koncertowe.

Enter Sandman to dla nas utwór klasyczny, będący wręcz kamieniem milowym w historii muzyki rockowej i metalowej. Zaznaczamy jego chwytliwy i zapadający w pamięć riff, zwracamy uwagę na tekst, jest to dla nas kawałek wyjątkowy. Tymczasem - niejako podobnie jak w odwróconej roli Sandmana jako dobrego i złego opiekuna dzieci - nagranie to było wykorzystywane również w mniej chwalebnych celach: w czasie działań wojennych w Iraku w 2003 roku wyszło na jaw, iż utwór ten używany był przez amerykańskich śledczych do torturowania odmawiających współpracy jeńców irackich. W każdym razie pamiętajcie, iż gdy wieczorem będziecie zasypiać, może odwiedzić was Piaskun i od niego zależeć będzie jedynie, co wam się tej nocy przyśni...

Exit light
Enter night
Take my hand
We're off to never never land...

niedziela, 27 stycznia 2008

Jak już wczoraj powiedziałem, w ten weekend słuchamy kawałków, które rzadko goszczą wśród odsłuchiwanych przeze mnie nagrań, służą mi natomiast za odskocznię od gitarowego grania. Do grupy tej należy utwór zatytułowany Sandstorm. Trance jako gatunek muzyczny to zupełnie nie jest moja bajka, ale z bliżej niesprecyzowanych względów to konkretne nagranie przypadło mi do gustu - prawdopodobnie ma to związek z dość dużą popularnością, którą cieszył się ten kawałek po jego wydaniu w formie singla w 2000 roku (rok później znalazł się on na płycie Before The Storm). Autorem tego nagrania jest fiński DJ i producent muzyczny Darude (właściwie Ville Virtanen).

Dlaczego właśnie ten utwór? Wszystko przez skojarzenia. Wczoraj po raz kolejny w telewizji pokazywany był Pulp Fiction i dziś zastanawiając się nad tematem na wpis pomyślałem o tajemniczej walizce z tego filmu. Choć pojawia się ona kilkakrotnie, nigdy nie poznajemy jej zawartości. Tego typu rekwizyty określa się w żargonie filmowym terminem MacGuffin - choć nie da się tego jednoznacznie zdefiniować, zazwyczaj przyjmuje się, iż jest to przedmiot bez większego znaczenia dla akcji filmu, który jednak powoduje jej istotne przyspieszenie lub wpływa na decyzje i postępowanie bohaterów, przy czym nie ma większego znaczenia, jaki to właściwie jest przedmiot (Wiki, prócz przykładów takich rekwizytów, przytacza również kilka wyjaśnień autorstwa Alfreda Hitchcocka - dla którego MacGuffin był jednym z ulubionych zabiegów mających rozwinąć akcję filmu - a także George'a Lucasa). A co wspólnego mają z tym skojarzenia? W teledysku do utworu Sandstorm również pojawia się walizka, będąca motorem napędowym akcji klipu - przez cały czas trwania teledysku nie poznajemy jej zawartości, dla widza liczy się przede wszystkim to, iż ktoś chce ją zdobyć.

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 6
Pisałem o

(c) 2008 eskey

RSS icon
Ich słucham
Propaganda
Add to Technorati Favorites
web stats
Blox Maraton 2011