Subiektywny przegląd muzyczny
RSS
niedziela, 30 września 2007

W 2005 roku zespół Disturbed nagrał album Ten Thousand Fists, na którym znalazł się cover utworu Land Of Confusion zespołu Genesis. Autorem animowanego klipu był Todd McFarlane, znany przede wszystkim jako autor komiksowej serii Spawn, o której mówiliśmy szerzej tutaj. Teledysk stanowi niejako sequel klipu zrealizowanego do oryginalnego wykonania grupy Genesis. Tym razem sytuacja odnosi się do naszej współczesności, zaś reżyser w dość bezpośredni sposób nawiązuje do polityki prowadzonej przez przywódców grupy G8 (choć nie wszyscy pojawiają się tu w roli napastników, jedynie USA, Rosja, Japonia, Wielka Brytania i Francja, natomiast Kanada, Włochy i Niemcy nie zostały zaliczone do agresorów). Są też obecne odniesienia do kapitalizmu (reprezentuje go ogromna postać bankiera), a świat jest przedstawiony jako totalitarny reżim, w którym mieszkańcy Nowego Jorku atakowani są przez siły policyjno-wojskowe. Zwyklych ludzi broni nieznany przybysz - a oto jak sobie radzi...

sobota, 29 września 2007

W 1986 roku zespół Genesis wydał płytę Invisible Touch. Pochodzi z niej utwór zatytułowany Land Of Confusion - satyryczny komentarz polityczny odnoszący się do epoki Margaret Thatcher, Ronalda Reagana i Michaiła Gorbaczowa. W teledysku (którego autorami byli John Lloyd i Jim Yukich) zostały wykorzystane animowane lalki-marionetki, stworzone przez autorów brytyjskiego programu Splitting Image. Na początku obserwujemy lalkę reprezentującą Reagana i jego żonę Nancy oraz szympansa (co prawdopodobnie jest parodią filmu Bedtime For Bonzo, w którym przyszły prezydent USA zagrał naukowca pracującego nad uczłowieczeniem małpy). Reagan zasypia i zaczyna mu się śnić sen-koszmar, który jest główną ilustracją do piosenki. Pojawiają się lalki naśladujące członków zespołu, ponadto obserwujemy kolejne znane postaci z całego świata, zarówno współczesne, jak i historyczne: są wśród nich Benito Mussolini, ajatollah Chomeini, Muammar Kadafi, Margaret Thatcher, Jan Paweł II. Są tu także celebrities: Tina Turner, Michael Jackson, Madonna, Hulk Hogan - śpiewają w chórze razem z zespołem (jest to ewidentna parodia klipu do nagranego na cele charytatywne utworu We Are The World). Lista pojawiających się w tym teledysku postaci znajduje się tutaj. W międzyczasie Reagan leży w łóżku skąpany we własnym pocie i widzi siebie we śnie w kostiumie Supermana oraz w kowbojskim stroju - dosiada wtedy ni mniej, ni więcej, tylko dinozaura, konkretnie jest to triceratops. Pod koniec klipu prezydent USA budzi się, wynurzając się z otaczającgo go potu, a następnie chce wezwać pielęgniarkę. Jednak zamiast guzika "Nurse" wciska guzik "Nuke", dzięki czemu mamy okazję zaobserwować pięknie rosnący grzyb atomowy - to też parodia, tym razem amerykańskiego serialu dla dzieci Far Out Space Nuts (w jednym z jego odcinków bohater podczas ładowania żywności na statek kosmiczny zamiast przycisku "Lunch" wciska guzik "Launch" i tym samym uruchamia sekwencję startową).

piątek, 28 września 2007

Left Behind to singiel pochodzący z wydanego w 2001 roku albumu Iowa formacji Slipknot. Klip ukazuje nam zespół wykonujący ten utwór w lesie, początkowo przy słonecznej, pod koniec zaś deszczowej pogodzie. Opowiedziana w nim historia przedstawia opuszczonego i mieszkającego samotnie chłopca - widzimy jak po szkole pracuje on w sklepie mięsnym. Wiki podpowiada, iż mięso, którym zajmuje się on na zapleczu, z tasakiem w ręku i ubrany w fartuch rzeźnicki to mięso kozła. Po pracy obserwujemy bohatera klipu jak wraca do pustego, zrujnowanego domu i jak próbuje sobie radzić samodzielnie. Widzimy też, iż jest on odrzucony (a nawet napastowany) przez swych rówieśników - dwaj chłopcy najpierw obserwują go podczas drogi ze sklepu, a następnie tłuką kamieniem szybę w jego domu. Bohater rozmyśla o zemście, jednak jej nie dokonuje. Kiedy pod koniec teledysku pogoda robi się coraz gorsza (co oczywiście ma oddawać stan chłopca), próbuje on sobie radzić z przeciekającym wszędzie budynkiem, jednak ostatecznie schodzi on do schronu przygotowanego zapewne na wypadek tornad. Klapa opada za nim, a widz zaczyna mieć w tym momencie wrażenie, iż chłopak został pozostawiony samemu sobie, a w pewnym sensie zwyczajnie pochowany za życia. Kozła widzimy również w ujęciach leśnych zespołu. Nie jest to oczywiście przypadek, jako że kozioł znajduje się na okładce albumu Iowa. Nie znam dokładnej przyczyny tego zabiegu, jedyne stwierdzenie które udało mi się znaleźć w Wiki informuje nas, że wynika to z faktu, iż zespół czuł się jak kozioł ofiarny od momentu wydania albumu Slipknot (nie udało mi się ustalić z czego takie poczucie wynikało). Singiel Left Behind był w 2002 roku nominowany do nagrody Grammy.

czwartek, 27 września 2007

Od kilku dni oglądac można teledysk do pochodzącego z płyty Dark Passion Play najnowszego singla fińskiej grupy Nightwish, zatytułowanego Bye Bye Beautiful. Obejrzałem i ja. Obejrzałem, a potem stwierdziłem jedno - po świetnym klipie do Amaranth zespół wraca do niedobrej tradycji kręcenia obrazów bez pomysłu. A nawet jeśli już ten pomysł jest, to zupełnie nie przystaje on do treści utworu albo jest zwyczajnie nudny. Już kilka razy już miałem okazję o tym wspominać (na szczęście nie dotyczy to wszystkich wideo zespołu). Niestety po raz kolejny dostajemy teledysk, podczas którego możemy obserwować zespół grający piosenkę... I w zasadzie na tym można skończyć opis. A nie, przepraszam - mamy tu też ujęcia, na których zamiast członków zespołu pojawiają się inne kobiety, pozostaje jedynie nowa wokalistka. Jak czytamy w Wiki, zabieg ten miał na celu zobrazować stawianą przez zespół tezę, iż kobieta nie jest całym zespołem. Według mnie klip jest po prostu nudny i nużący. W dodatku zachowanie i wygląd Anette Olzon nie poprawia sytuacji - podrygująca w rytm utworu, w trampkach i z wielkimi kolczykami wygląda jak popowa wokalistka, która przypadkiem pomyliła plany zdjęciowe. Z drugiej strony Nightwish moim zdaniem wciąż gra ciekawie, po intensywniejszym zapoznaniu się z Amaranth doszedlem do wniosku, że w gruncie rzeczy to jest dobry utwór, pod warunkiem iż podczas odsłuchiwania nie ogląda się Olzon - głos ma ciekawy, choć rzecz jasna porównań z Tarją nie uniknie. Popracować musi koniecznie nad zachowaniem i wyglądem scenicznym. Teraz po obejrzeniu klipu do Bye Bye Beautiful utwierdzam się w swoich przekonaniach. Muzyka tak, wideo nie. A zresztą oceńcie sami.

Dlaczego jednak w tytule tego wpisu wspomniałem o praniu brudów? Chciałbym mianowicie powiedzieć słów kilka o treści tego utworu. Otóż odnosi się on do poprzedniej wokalistki grupy, okoliczności zakończenia współpracy i przyczyn, które do tego doprowadziły. Tekst napisany jest z punktu widzenia Tuomasa Holopainena - klawiszowca i głównego autora tekstów Nightwish. Prawdopodobnie dlatego słowa refrenu, skierowane bezpośrednio do Tarji, śpiewa nie Olzon (byłoby to trochę nie na miejscu, bądź co bądź to następczyni Turunen), ale basista Marco Hietala - w jego ustach przekaz zawarty w treści piosenki brzmi poważniej i wyraża niejako uczucia całego zespołu.

Rozmowa poprzez piosenki to kolejny etap wymiany zdań między Nightwish a Tarją. Od samego początku jej odejście odbywało się w świetle reflektorów (mnie osobiście kojarzy się to właśnie z publicznym praniem brudów) - poinformowano ją o zakończeniu współpracy w liście, który następnie ukazał się na oficjalnej stronie zespołu. Turunen również odpowiedziała otwartym listem, po niej zabrał głos nawet jej mąż (który nawiasem mówiąc był jedną z przyczyn, dla których pozostali członkowie Nightwish przestali widzieć możliwość dalszej współpracy z Tarją), udzielając odpowiedzi na pytania fanów dotyczące odejścia wokalistki i jej dalszych planów. Teraz z kolei przyszła kolej na zaprezentowanie uczuć i wyrażenie myśli poprzez piosenkę, co Nightwish czyni właśnie w Bye Bye Beautiful. Żeby być sprawiedliwym trzeba jednak zaznaczyć, iż Tarja nie pozostała jednak dłużna swoim byłym kolegom - od pewnego czasu można posłuchać utworu I Walk Alone, który pochodzi z nadchodzącej płyty Turunen, zatytułowanej My Winter Storm. W piosence tej wokalistka nie nawiązuje co prawda bezpośrednio do swego odejścia z Nightwish, ale skupia się na wsparciu, które otrzymała od fanów po tych wydarzeniach. Nadal jednak jest to wyciąganie na światło dzienne kulisów tej samej historii. Cóż, mnie osobiście takie załatwianie sprawy przez obie strony nie do końca się podoba, czasem jednak lepiej by pewne rzeczy pozostawiać w ciszy. Z drugiej strony jednak mam świadomość, że nic nie zapewni takiej promocji wykonawców i ich najnowszego dorobku, jak wyciąganie na światło dzienne całej tej sprawy i szum wokół niej.

Oczywiście powstał klip do I Walk Alone - nakręcono go w Berlinie. Jak informuje nas Wiki, obserwujemy w nim wokalistkę wcielającą się w cztery role / postaci - The Queen Of Ice, The Phoenix, The Doll oraz The Dead Boy. Prócz niej widzimy dwójkę dzieci, która gubi się w niewątpliwie czarodziejskim lesie. Jeśli chodzi o samą piosenkę to muszę przyznać, iż brzmi interesująco, poza tym Turunen zawsze świetnie wypadała w lirycznych utworach (że wspomnę choćby doskonałe Sleeping Sun - choć głównie pierwszą wersję, tu wciąż twardo stoję na stanowisku, że była o niebo lepsza wokalnie). Tym razem także jest ciekawie, zobaczymy jak będzie to wyglądać (a raczej brzmieć) na płycie. Zresztą - po raz drugi dziś to powiem - oceńcie sami.

środa, 26 września 2007

Zoil - ten wywodzący się ze starożytnej Grecji termin oznacza zawistnego, surowego, niesprawiedliwego krytyka literackiego. Tyle mówi Wiki. Katarzyna Nosowska udowadnia nam, iż niekoniecznie musi się on odnosić do osoby zajmującej się literaturą. W 1998 roku ukazała się Milena - druga solowa płyta wokalistki, która zawierała między innymi utwór zatytułowany właśnie Zoil. Wystąpił w nim gościnnie Kazik Staszewski. Ta zjadliwa i agresywna piosenka jest rewanżem, jaki Nosowska wzięła na znanym dziennikarzu i krytyku muzycznym Robercie Leszczyńskim za niepochlebną recenzję pierwszego albumu wokalistki, zatytułowanego Puk. Puk i wydanego dwa lata wcześniej. Staszewski w książce Leszka Gnoińskiego Kult Kazika przyznaje, iż nie wiedział początkowo, kto jest adresatem utworu, Nosowska zaś po latach stwierdza w wywiadzie, iż nie jest dumna z faktu, iż go napisała. Utwór ten był singlem promującym drugi album Nosowskiej, powstał do niego rzecz jasna teledysk. Ten czarnobiały klip jest utrzymany w stylistyce filmu niemego, prócz Nosowskiej i Staszewskiego występują w nim między innymi Kasia Kowalska i Andrzej Smolik.

Większość zna Nosowską głównie z występów w zespole Hey i solowych dokonań. Jednak warto wspomnieć, iż jest ona cenioną autorką tekstów, które pisze dla rozmaitych wykonawców. Natomiast w początkach swojej kariery występowała ona gościnnie w nagraniach takich formacji jak Pidżama Porno (chórki na płycie Futurista) czy Dezerter (śpiew w czterech utworach ze składankowego albumu Jak powstrzymałem III wojnę światową, czyli nieznana historia Dezertera). Ciekawe, prawda?

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 6
Pisałem o

(c) 2008 eskey

RSS icon
Ich słucham
Propaganda
Add to Technorati Favorites
web stats
Blox Maraton 2011